ΕΛΑΔΑ: ΣΗΜΕΙΑ ΤΟΥ ΧΑΡΤΗ - ΜΥΤΙΛΗΝΗ (ΛΕΣΒΟΣ)

Έχω χρόνια να επισκεφθώ την Λέσβο και νομίζω ότι είναι καιρός πλέον να το ξανακάνω. Κατά την αναζήτησή μου για ενδιαφέρουσες πληροφορίες σχετικά με την Λέσβο, γνωστή σε όλους μας και σαν Μυτιλήνη, προβληματίστηκα. Ο λόγος, ότι δεν ήξερα τι να διαλέξω, τι να ξεχωρίσω από όλα τα όμορφα και αξιοσημείωτα που μπορεί να βρει κανείς στο νησί αυτό. Τελικά έβγαλα άκρη, όμως αυτό το άρθρο θα μπορούσε να είναι σαφώς εκτενέστερο. Μην διστάσετε να επισκεφθείτε τους εξωτερικούς συνδέσμους που υπάρχουν στο τέλος του άρθρου, αφού έχετε πολλά ακόμα να ανακαλύψετε για το νησί που λέγεται Λέσβος!

Άρθρο: Κατερίνα Αλαμπασίνη

Γενικές πληροφορίες:

Τσοπεράδα στη Χίο

Ήταν μια βόλτα με αφορμή την φιλοξενία των Τούρκων φίλων του παραρτήματος Χίου του Chopper Riders Club Hellas. Το Σαββατοκύριακο 16 και 17 Φεβρουαρίου ήταν πραγματικά ευχάριστο από διάφορες απόψεις. Ο καλός καιρός, η διαδρομή, η χαρά του να βλέπεις μια ολόκληρη πομπή από μηχανές να πηγαίνουν βόλτα μαζί και πάνω απ' όλα η καλή παρέα συνέθεσαν μια ξεχωριστή εμπειρία για εμένα που πρώτη φορά πήρα μέρος σε κάτι τέτοιο αλλά και για όσους το έχουν ξανακάνει και θα το ξανακάνουν. Κάθε βόλτα άλλωστε είναι διαφορετική.

Γράφει η Κατερίνα Αλαμπασίνη
read this article in english

5ο στηΧίο

Εγκαινιάζοντας τη στήλη των συνεντεύξεων του “Ανακαλύπτουμε την Ελλάδα” υποδεχόμαστε μια μπάντα που έχει ως βασική προτεραιότητα την προώθηση του νησιού όπου γεννήθηκε. Το 5ο στηΧίο, ήδη από την ίδρυσή σου στηρίζεται σε ένα project που πρωτοπορεί για τα ελληνικά δεδομένα σε σημείο να αποτελεί έμπνευση και για άλλους καλλιτέχνες.

Συνέντευξη στην Κατερίνα Αλαμπασίνη

Κατερίνα: Για αρχή να σας συστήσουμε στον κόσμο.

5ο στηΧίο: Είμαστε οι Μάριος Νεαμονιτάκης, Πόπη Μπενέκου, Ραφαήλ Κουμπιάς και Γιώργος Αραμπατζής και είμαστε το 5ο στηΧίο.

Κατερίνα: Γεια σας λοιπόν παιδιά, χαιρόμαστε που σας έχουμε μαζί μας. Σήμερα πραγματοποιούμε μια συνέντευξη που θα δημοσιευθεί στο “Ανακαλύπτουμε την Ελλάδα”, ένα blog με θέμα την Ελλάδα ως προορισμό. Πολλοί ίσως αναρωτηθούν γιατί αυτή η συνέντευξη σε

Βόλτα στα μεσαιωνικά χωριά της Χίου

Όταν ακούμε νησί, το μυαλό μας πάει σε θάλασσα, ταβερνάκια και άλλα τέτοια καλοκαιρινά. Στη Χίο όμως, λίγο μακρύτερα από τις παραλίες μπορούμε να βρούμε χωριά που μας ταξιδεύουν πίσω στο χρόνο ενώ χρονολογούνται από τον μεσαίωνα. Τώρα που ημερολογιακά πλησιάζουμε στο φθινόπωρο, αξίζει να φύγει κανείς για λίγο από την παραλία και να περπατήσει στα στενά δρομάκια των μεσαιωνικών χωριών της Χίου.

Κείμενο/Φωτογραφίες: Κατερίνα Αλαμπασίνη
Αναδημοσίευση από PaintBox magazine

Ξεκινώντας από την Χώρα, το κέντρο της Χίου, αποφασίζουμε να κινηθούμε πρώτα Νότια προς τα μαστιχοχώρια και έτσι η πρώτη μας στάση είναι οι Ολύμποι, όπου φτάνουμε μετά από 31 χιλιόμετρα και περίπου μισή ώρα. Αφήνουμε το αυτοκίνητο στην είσοδο του χωριού και μπαίνουμε προς τα μέσα περνώντας μπροστά από την καφετέρεια “Σταθμός”. Η απόσταση από το να αρχίσουμε να θαυμάζουμε την καλοδιατηρημένη ατμόσφαιρα εποχής είναι λίγα μόλις βήματα. Το μεσαιωνικό χωριό του 14ουαιώνα μας καλωσορίζει με εικόνες και ανθρώπους ανοιχτούς και έτοιμους να μας πουν τις προσωπικές τους ιστορίες που άλλες ταξιδεύουν σε χώρες μακρινές και άλλες οριοθετούνται μέσα στα στενά σύνορα του μικρού επαρχιακού χωριού.

Η αρχιτεκτονική και η τοποθέτηση των κτηρίων φωνάζει ιστορία. Οι Ολύμποι είναι ένα κάστρο με τέσσερεις γωνίες ενώ τα κτήρια δεν έχουν κενά μεταξύ τους. Η πόρτα στην «Κάτω Πόρτα» ήταν παλιά η μόνη είσοδος και έξοδος από το χωριό. Αυτά, μαζί με τα στενά δρομάκια που τα διαπερνούν, δημιουργήθηκαν για να προστατεύουν τους κατοίκους από τις συχνές επιδρομές των Τούρκων. Πρόσθετες αρχιτεκτονικές λεπτομέρειες μας δίνουν μια ακόμα ολοκληρωμένη εικόνα. Τα σπίτια περιμετρικά των τειχών δεν είχαν πόρτες ή παράθυρα παρά μόνο προς τα εσωτερικά του χωριού.

Θαυμάσαμε τις εικόνες και ακούσαμε προσεκτικά και για πολλή ώρα τις ιστορίες που απλόχερα μας πρόσφεραν οι φιλόξενοι κάτοικοι. Ώρα να φύγουμε όμως για τα Μεστά γιατί θέλουμε να

Ρουκετοπόλεμος στη Χίο

Ένας πόλεμος εντυπωσιακά... εορταστικός

Γράφει η Κατερίνα Αλαμπασίνη
Αναδημοσίευση από PaintBox magazine

Ο ρουκετοπόλεμος είναι παλιό Βρονταδούσικο έθιμο που έχει τις ρίζες του στον καιρό της τουρκοκρατίας, χωρίς να υπάρχουν όμως σαφείς πληροφορίες για το πως ξεκίνησε. Ο πόλεμος γίνεται ανάμεσα στις δύο από τις τρεις μεγάλες ενορίες της περιοχής Βροντάδος της Χίου, την Παναγία Ερειθιανή και τον Άγιο Μάρκο. Οι ρουκέτες ρίχνονται κατά χιλιάδες. Στόχος των «Παναγούσων» είναι ο κουμπές (τρούλος) Αγίου Μάρκου και το λιονταράκι-έμβλημα του Αγίου πάνω από την κεντρική πύλη του ναού, ενώ των «Αγιομαρκούσων» είναι το ρολόι του καμπαναριού της Παναγία Ερειθιανής.


Πίσω στην ιστορία
Οι ρουκέτες αντικατέστησαν τα κανονάκια τα οποία έφερναν οι ναυτικοί από πλοία που παροπλίζονταν και τα είχαν για προστασία αλλά και τα κοντόκανα, δίκαννα, εμπροσθογεμή όπλα «σουρντάδα» που γεμίζονταν με μπαρούτη και προκαλούσαν ισχυρές εκρήξεις. Το 1889, οι