Όταν ακούμε νησί, το μυαλό μας πάει σε θάλασσα, ταβερνάκια και άλλα τέτοια καλοκαιρινά. Στη Χίο όμως, λίγο μακρύτερα από τις παραλίες μπορούμε να βρούμε χωριά που μας ταξιδεύουν πίσω στο χρόνο ενώ χρονολογούνται από τον μεσαίωνα. Τώρα που ημερολογιακά πλησιάζουμε στο φθινόπωρο, αξίζει να φύγει κανείς για λίγο από την παραλία και να περπατήσει στα στενά δρομάκια των μεσαιωνικών χωριών της Χίου.
Ξεκινώντας από την Χώρα, το κέντρο της Χίου, αποφασίζουμε να κινηθούμε πρώτα Νότια προς τα μαστιχοχώρια και έτσι η πρώτη μας στάση είναι οι Ολύμποι, όπου φτάνουμε μετά από 31 χιλιόμετρα και περίπου μισή ώρα. Αφήνουμε το αυτοκίνητο στην είσοδο του χωριού και μπαίνουμε προς τα μέσα περνώντας μπροστά από την καφετέρεια “Σταθμός”. Η απόσταση από το να αρχίσουμε να θαυμάζουμε την καλοδιατηρημένη ατμόσφαιρα εποχής είναι λίγα μόλις βήματα. Το μεσαιωνικό χωριό του 14ουαιώνα μας καλωσορίζει με εικόνες και ανθρώπους ανοιχτούς και έτοιμους να μας πουν τις προσωπικές τους ιστορίες που άλλες ταξιδεύουν σε χώρες μακρινές και άλλες οριοθετούνται μέσα στα στενά σύνορα του μικρού επαρχιακού χωριού.
Η αρχιτεκτονική και η τοποθέτηση των κτηρίων φωνάζει ιστορία. Οι Ολύμποι είναι ένα κάστρο με τέσσερεις γωνίες ενώ τα κτήρια δεν έχουν κενά μεταξύ τους. Η πόρτα στην «Κάτω Πόρτα» ήταν παλιά η μόνη είσοδος και έξοδος από το χωριό. Αυτά, μαζί με τα στενά δρομάκια που τα διαπερνούν, δημιουργήθηκαν για να προστατεύουν τους κατοίκους από τις συχνές επιδρομές των Τούρκων. Πρόσθετες αρχιτεκτονικές λεπτομέρειες μας δίνουν μια ακόμα ολοκληρωμένη εικόνα. Τα σπίτια περιμετρικά των τειχών δεν είχαν πόρτες ή παράθυρα παρά μόνο προς τα εσωτερικά του χωριού.
Θαυμάσαμε τις εικόνες και ακούσαμε προσεκτικά και για πολλή ώρα τις ιστορίες που απλόχερα μας πρόσφεραν οι φιλόξενοι κάτοικοι. Ώρα να φύγουμε όμως για τα Μεστά γιατί θέλουμε να
